وقتی دختری در ساعت درس متوجه میشود پریود شده و نوار بهداشتی همراهش نیست، مسئله فقط یک ناراحتی ساده نیست. برای دختری که توان خرید ندارد، آموزش ندیده یا از حرف زدن دربارهاش خجالت میکشد، همین موقعیت میتواند به غیبت از مدرسه، استفاده از وسایل ناسالم و حتی ترک تحصیل برسد.
به این مجموعه مشکلات فقر پریود یا فقر قاعدگی میگویند. فقر پریود فقط «پول نداشتن برای خرید نوار بهداشتی» نیست؛ ترکیبی از سه چیز است: نبود دسترسی اقتصادی، نبود آموزش و اطلاعات، و فضای اجتماعی پر از شرم و سکوت. به همین دلیل راهکار آن هم تکبعدی نیست.
در این مقاله بررسی میکنیم راهکارهای مقابله با فقر پریود چیست، هر راهکار چرا و چطور کار میکند، کشورهای مختلف چه کردهاند و هر گروه، از خانواده تا سازمانها، چه نقشی دارد.
فقر پریود دقیقاً چه مشکلی است؟
بر اساس تعریف نهادهای بینالمللی مثل سازمانهای وابسته به سازمان ملل، سلامت قاعدگی یعنی هر فرد قاعدهای بتواند به محصولات مناسب، آب و فضای امن برای مدیریت قاعدگی، اطلاعات درست و محیطی بدون تبعیض و شرم دسترسی داشته باشد. هر جا یکی از این عناصر غایب باشد، فقر قاعدگی شکل میگیرد. نهادهایی مثل بانک جهانی تخمین زدهاند که صدها میلیون زن و دختر در جهان به امکانات کافی برای مدیریت بهداشتی قاعدگی دسترسی ندارند. (برای درج عدد دقیق، آخرین گزارش رسمی بانک جهانی یا یونیسف را بررسی و با لینک منبع درج کنید.)
فقر پریود سه بعد اصلی دارد:
- بعد اقتصادی: هزینهی ماهانهی خرید نوار بهداشتی، مخصوصاً برای خانوادههایی با چند دختر یا درآمد پایین، یک هزینهی تکراری و سنگین است. در شرایط تورمی، این هزینه از سبد خانوار بهسادگی حذف یا کم میشود.
- بعد آموزشی: بسیاری از دختران قبل از اولین پریود هیچ آموزشی ندیدهاند. نمیدانند چه اتفاقی در بدنشان میافتد، هر چند ساعت باید نوار را عوض کنند یا چه علائمی طبیعی نیست.
- بعد اجتماعی و فرهنگی: قاعدگی در بسیاری از جوامع موضوعی «پنهانی» است. این سکوت باعث میشود دختران درخواست کمک نکنند و مشکل برای اطرافیان و سیاستگذاران دیده نشود.
وقتی نوار بهداشتی در دسترس نیست: خطر استفاده از پارچه و جایگزینهای نامناسب
در بسیاری از مناطق کمبرخوردار، دختران و زنانی که توان خرید نوار بهداشتی ندارند ناچار میشوند از پارچه، دستمال کهنه، پنبه یا حتی تکههای لباس استفاده کنند. این انتخاب از سر اجبار است، نه ترجیح، و میتواند خطرات جدی برای سلامت داشته باشد:
- عفونتهای واژینال و ادراری: وقتی پارچه تمیز نباشد یا مدت طولانی تعویض نشود، محیط مناسبی برای رشد میکروبها ایجاد میشود.
- التهاب و تحریک پوست و بوی نامطبوع: رطوبت نگهداشتهشده و اصطکاک میتواند باعث سوزش و التهاب شود.
- نشت و آلودگی: پارچه معمولاً جذب کافی ندارد. ترس از لک شدن لباس باعث میشود فرد از مدرسه یا محل کار دوری کند.
حتی پارچهی شستهشده هم تضمینی برای سلامت نیست، اگر با آب و صابون کافی شسته نشود یا در فضای مرطوب و دور از نور خورشید خشک شود. بسیاری از این افراد به آب پاک، فضای خصوصی برای شستوشو و جای مناسب برای خشک کردن دسترسی ندارند، چون شرم از دیده شدن، پارچه را در جای تاریک و نامناسب نگه میدارد.
به همین دلیل توزیع نوار بهداشتی استاندارد، همراه با آموزش درست، فقط یک کمک مالی نیست؛ اقدامی برای پیشگیری از بیماری است. پژوهشها دربارهی ارتباط دقیق نوع محصول و عفونتها یکدست نیستند، اما اتفاقنظر وجود دارد که بهداشت ضعیف در مدیریت قاعدگی خطر مشکلات سلامت را بالا میبرد.
راهکارهای مقابله با فقر پریود (فقر قاعدگی)

فرض کنید فقط نوار بهداشتی رایگان توزیع شود. اگر دختران نحوهی درست استفاده و زمان تعویض را ندانند، یا در مدرسه سرویس بهداشتی قابلاستفاده و خصوصی وجود نداشته باشد، بخشی از مشکل باقی میماند. برعکس، اگر فقط آموزش داده شود اما دختر توان خرید محصول را نداشته باشد، اطلاعات به عمل تبدیل نمیشود.
به همین دلیل مؤثرترین روشها برای مقابله با فقر پریود ترکیبی هستند: محصول + آموزش + محیط امن + حمایت سیاستی. هر یک از راهکارهای زیر یک حلقه از این زنجیر است.
راهکار اول: مدرسه، مهمترین نقطهی مداخله
مدرسه جایی است که بیشتر دختران اولین قاعدگیشان را در آن تجربه میکنند یا بخش بزرگی از ماه را در آن میگذرانند. اگر مدرسه برای این لحظه آماده نباشد، دانشآموز تنها میماند: با ترس، شرم و بدون ابزار. تاثیر این وضعیت بر درس و حضور در کلاس را در مقاله تاثیر فقر پریود بر تحصیل دختران بررسی کردهایم.
اقدامات کلیدی برای مقابله با فقر قاعدگی در مدرسه
۱. دسترسپذیر کردن نوار بهداشتی در مدرسه: نوار بهداشتی باید جایی در دسترس باشد که دانشآموز برای گرفتنش نیاز به توضیح دادن یا تحمل نگاه دیگران نداشته باشد؛ مثل دفتر مشاور، اتاق بهداشت یا سرویسها.
۲. آموزش منظم بهداشت قاعدگی: آموزش مؤثر یک سخنرانی یکباره نیست. باید به زبان ساده، علمی و بدون قضاوت باشد و موضوعاتی مثل چرخهی قاعدگی، بهداشت شخصی، تعویض بهموقع نوار، علائم غیرطبیعی و مدیریت درد را پوشش دهد. برای آشنایی با این محتوا میتوانید مقاله بهداشت قاعدگی را ببینید.
۳. آموزش پسران و معلمان: وقتی فقط دختران آموزش میبینند، بار موضوع روی دوش آنها میماند. اگر پسران و معلمان هم اطلاعات پایه داشته باشند، جو مدرسه از تمسخر و تابو فاصله میگیرد و رفتار محترمانهتری شکل میگیرد.
۴. تجهیز سرویسهای بهداشتی: دسترسی به آب، صابون، سطل زبالهی دردار و حریم خصوصی بخشی از مدیریت بهداشتی قاعدگی است. بدون اینها حتی دانشآموزی که نوار دارد هم نمیتواند بهراحتی آن را تعویض کند.
۵. فضای امن برای پرسش: مدرسه میتواند جایی باشد که دختران سؤالهایی را بپرسند که در خانه نمیتوانند. حضور مشاور یا بهداشتیار آموزشدیده در این زمینه اهمیت زیادی دارد.
راهکار دوم: توزیع رایگان محصولات بهداشتی
توزیع رایگان محصولات بهداشتی یکی از سریعترین راهکارهای مقابله با فقر پریود، کم کردن فشار اقتصادی، رساندن مستقیم محصول به دست افراد کم توان است. این توزیع میتواند از چند مسیر انجام شود:
- مدارس، بهویژه در مناطق کمبرخوردار
- خوابگاهها و مراکز نگهداری
- خانوارهای کمدرآمد و روستاها
- کمپینهای مردمی و جمعآوری کمکهای نقدی و غیرنقدی
چه چیزی توزیع را اثربخش میکند؟
توزیع هدفمند: بدون شناسایی دقیق گروههای نیازمند، منابع به جاهایی میرسد که کمتر لازم است. همکاری با مدارس، مراکز بهداشت و سازمانهای محلی کمک میکند نیاز واقعی دیده شود.
پایداری: یک بار توزیع کمک میکند، اما فقر پریود هر ماه تکرار میشود. برنامههایی که تداوم دارند تأثیر بیشتری نسبت به کمکهای مقطعی دارند.
همراهی با آموزش: هر بستهی بهداشتی بهتر است با اطلاعات مختصر و قابلفهم دربارهی نحوهی استفاده و تعویض همراه باشد.
همچنین توزیع باید طوری انجام شود که دریافتکننده احساس ترحم یا خجالت نکند.
راهکار سوم: سیاستگذاری و قانونگذاری
اقدام فردی و مردمی جزء مهمترین راهکارهای مقابله با فقر پریود است، اما تغییر پایدار زمانی اتفاق میافتد که دسترسی به محصولات قاعدگی در سطح سیاستگذاری به رسمیت شناخته شود. چند الگوی شناختهشده در دنیا:
۱. ارائهی رایگان محصولات
اسکاتلند در سال ۲۰۲۰ قانونی تصویب کرد که دسترسی رایگان به محصولات قاعدگی را برای افراد نیازمند تضمین میکند و اولین کشور جهان در این زمینه شناخته میشود. نیوزیلند توزیع رایگان در مدارس را اجرا کرده و فرانسه هم برای دانشجویان و گروههای جوان برنامههایی را عملی کرده است. (تاریخ و جزئیات هر قانون را قبل از انتشار از منبع رسمی تایید کنید.)
۲. گنجاندن آموزش در برنامه درسی
وقتی آموزش بهداشت قاعدگی بخشی رسمی از برنامهی مدرسه باشد، به لطف تعارف یا ابتکار فردی معلم وابسته نمیماند.
۳. جمعآوری داده
بدون آمار دقیق، نمیتوان اندازهی مسئله را فهمید یا اثر برنامهها را سنجید. سیاستگذاری مبتنی بر شواهد نیاز به دادههای بومی دارد.
راهکار چهارم: نقش NGOها و سازمانهای مردمنهاد
یکی دیگر از راهکارهای مقابله با فقر پریود عملکرد بهتر سازمانهای مردمنهاد است. این سازمانها معمولاً سریعتر و منعطفتر از ساختارهای رسمی عمل میکنند و ارتباط نزدیکی با جامعهی محلی دارند. نقش آنها شامل این موارد است:
- شناسایی نیاز: پیدا کردن مناطق و خانوادههایی که بیشترین نیاز را دارند
- جمعآوری و توزیع کمک: مدیریت کمپینهای اهدا و رساندن محصولات به مقصد
- آموزش: برگزاری کارگاههای بهداشتی در مدارس و مناطق محروم
- آگاهیرسانی: شکستن سکوت دربارهی قاعدگی در رسانهها و شبکههای اجتماعی
- مطالبهگری: فشار برای تغییر سیاستها و توجه بیشتر نهادهای رسمی
راهکار پنجم: مسئولیت اجتماعی برندها (CSR)

برندهای تولیدکنندهی محصولات بهداشتی بیش از هر گروه دیگری با این مسئله ارتباط مستقیم دارند. نقش آنها فقط تأمین محصول نیست:
- اهدا و توزیع محصول در مناطق کمبرخوردار
- آموزش مخاطبان و دانشآموزان
- تولید محتوای علمی و قابلاعتماد دربارهی سلامت قاعدگی
- شکستن تابو در تبلیغات و ارتباطات برند
- همکاری با NGOها و مدارس برای اثرگذاری گستردهتر
CSR وقتی معنادار است که یک کمپین تبلیغاتی مقطعی نباشد و برنامهای پیوسته با اثر قابلاندازهگیری باشد.
راهکار ششم: خانواده، رسانه و تغییر نگاه اجتماعی
هیچ برنامهی سیاستی یا حمایتی بدون تغییر نگاه فرهنگی کامل نمیشود. اگر دختری از خانه با این پیام بیرون بیاید که قاعدگی «چیزی برای پنهان کردن» است، حتی با دسترسی به محصول هم از پرسیدن و کمک خواستن خودداری میکند.
نقش خانواده:
- صحبت با دختر قبل از اولین پریود، نه بعد از آن
- طبیعی و عادی معرفی کردن قاعدگی، بدون کلمات تحقیرآمیز یا پنهانکاری
- مشارکت پدر و برادر در گفتگو و پذیرش این موضوع بهعنوان بخشی عادی از زندگی خانواده
- تهیهی محصولات بهداشتی بهعنوان یک نیاز ضروری در بودجهی خانه
نقش رسانه و فضای مجازی:
- تولید محتوای علمی و بدون قضاوت
- پرهیز از زبان و تصویر شرمآور
- روایت تجربههای واقعی برای کاهش انزوا
اقدام پنبهریز برای مقابله با فقر پریود
پنبهریز در قالب پویش «نور امید» برای مقابله با فقر پریود، بیش از ۶ هزار نوار بهداشتی به مناطق کمبرخوردار ارسال کرده است. این برند علاوه بر توزیع محصول، در مدارس هم دربارهی بهداشت قاعدگی آموزش داده است.
در یکی از برنامههای اخیر، پنبهریز هفته گذشته با حضور در مدرسهای در تهران، ضمن توزیع نوار بهداشتی میان دانشآموزان، کلاس آموزشی بهداشت قاعدگی برگزار کرد. این برنامه همزمان با برگزاری زنگ سلامت روان در مدرسه انجام شد.
اقدام پنبهریز به مدرسه و مناطق کمبرخوردار محدود نمیشود. دسترسی نداشتن به نوار بهداشتی در محیط کار هم یک مسئله واقعی است. بسیاری از بانوان ممکن است در طول روز کاری ناگهان پریود شوند و نوار بهداشتی همراه نداشته باشند. در این شرایط یا مجبور میشوند کار را رها کنند و بیرون بروند، یا با استرس و ناراحتی به کارشان ادامه بدهند.
برای کاهش این مشکل، پنبهریز دیسپنسر نوار بهداشتی را در شرکتها نصب میکند و نوار بهداشتی آن را بین ۱ تا ۳ ماه بهصورت رایگان شارژ میکند. به این ترتیب کارکنان بانو در محل کار به نوار بهداشتی دسترسی دارند و نیازی نیست برای چنین موقعیتی غافلگیر شوند. این اقدام نشان میدهد حمایت از سلامت قاعدگی فقط به مدرسه محدود نیست و شرکتها هم میتوانند با یک قدم ساده در آن مشارکت کنند.
جمعبندی
فقر پریود مسئلهای چندلایه است و با یک اقدام تنها حل نمیشود. مؤثرترین مسیر ترکیبی است از:
- دسترسی رایگان یا ارزان به محصولات بهداشتی استاندارد
- آموزش در مدارس و جامعه
- سیاستگذاری که قاعدگی را بهعنوان یک نیاز سلامت و حق پایه ببیند
- مشارکت NGOها و برندها برای رساندن کمک به نقاط دور از دسترس
- تغییر نگاه خانواده و جامعه برای پایان دادن به شرم و سکوت
وقتی یک دختر بتواند بدون خجالت و بدون هزینهی سنگین به نوار بهداشتی و اطلاعات درست دسترسی داشته باشد، دیگر مجبور نیست بهخاطر پریود از درس، فعالیت و فرصتهایش عقب بماند.
سوالات متداول
مهمترین راهکارهای مقابله با فقر پریود چیست؟
هیچ راهکار واحدی کافی نیست. ترکیب دسترسی رایگان یا ارزان به محصولات بهداشتی با آموزش در مدارس و حمایت سیاستی، موثرترین مسیر است.
فقر قاعدگی با فقر پریود تفاوت دارد؟
این دو عبارت معمولاً به یک مفهوم اشاره دارند: نبود دسترسی کافی به محصولات، امکانات و آموزش بهداشت قاعدگی.
مدرسه چه نقشی در کاهش فقر پریود دارد؟
مدرسه هم میتواند محصولات بهداشتی را در دسترس قرار دهد و هم آموزش درست ارائه کند و محیطی بدون شرم برای صحبت دربارهی قاعدگی بسازد.
چرا استفاده از پارچه بهجای نوار بهداشتی خطرناک است؟
پارچههای نامناسب یا ناتمیز جذب کافی ندارند و در صورت شستوشو و خشک کردن نادرست میتوانند باعث عفونت و التهاب شوند. در مناطقی که دسترسی به آب پاک و امکانات بهداشتی محدود است، این خطر بیشتر میشود.
هر فرد چطور میتواند به مقابله با فقر قاعدگی کمک کند؟
با اهدای نوار بهداشتی به کمپینهای معتبر، آموزش دادن به اطرافیان، شکستن تابو در گفتگوهای روزمره و حمایت از برنامههایی که آموزش و توزیع را همزمان انجام میدهند.
